Ich würde nicht so weit gehen, den Versuch als gescheitert zu bezeichnen; eher würde ich sagen, dass er die Ausgangsfrage nicht geklärt hat.

1. A

   — Ich werde schreiben, dass der Versuch gescheitert ist.

   Napiszę, że próba zakończyła się porażką.

2. B

   — Ich würde nicht so weit gehen, den Versuch als gescheitert zu bezeichnen; eher würde ich sagen, dass er die Ausgangsfrage nicht geklärt hat.

   Nie posunąłbym się aż do stwierdzenia, że próba się nie powiodła; powiedziałbym raczej, że nie rozstrzygnęła pytania, dla którego ją podjęto.

3. A

   — Wie sollten wir deiner Meinung nach vorgehen?

   Jak proponujesz do tego podejść?

4. B

   — Beschreiben wir genau, welche Frage unbeantwortet blieb.

   Opiszmy dokładnie, jakie pytanie pozostało bez odpowiedzi.

Keine Stimme für diese Sprache installiert. Spracherkennung bleibt verfügbar.

1. A

   — Wie erklären wir, worauf sich unser Vorbehalt bezieht?

   Jak wyjaśnimy, czego dotyczy nasze zastrzeżenie?

2. B

   — Ich würde nicht so weit gehen, den Versuch als gescheitert zu bezeichnen; eher würde ich sagen, dass er die Ausgangsfrage nicht geklärt hat.

   Nie posunąłbym się aż do stwierdzenia, że próba się nie powiodła; powiedziałbym raczej, że nie rozstrzygnęła pytania, dla którego ją podjęto.

3. A

   — Wie prüfen wir das an einem konkreten Beispiel?

   Jak sprawdzimy to na konkretnym przykładzie?

4. B

   — Wählen wir eine Situation und vergleichen wir zwei Lesarten, ohne eigene Annahmen hinzuzufügen.

   Wybierzmy jedną sytuację i porównajmy dwa odczytania, nie dopisując własnych założeń.

Keine Stimme für diese Sprache installiert. Spracherkennung bleibt verfügbar.