Unterscheiden wir in einem Satz mit vielen „und“ die wiederholte Konjunktion vom als Sprachzeichen zitierten Wort, damit beide Vorkommen nicht als gleiche syntaktische Funktion zählen.

1. A

   — Ich habe vier Vorkommen von „und“ gezählt.

   Policzyłam cztery wystąpienia „i”.

2. B

   — Unterscheiden wir in einem Satz mit vielen „und“ die wiederholte Konjunktion vom als Sprachzeichen zitierten Wort, damit beide Vorkommen nicht als gleiche syntaktische Funktion zählen.

   W zdaniu z wieloma spójnikami „i” zaznaczmy granicę między powtarzanym łącznikiem a literą przytoczoną jako znak, aby oba wystąpienia nie zostały policzone jako ta sama funkcja składniowa.

3. A

   — Hier wird „und“ als Beispielwort in Anführungszeichen angeführt.

   Tutaj „i” stoi w cudzysłowie jako przykład litery.

4. B

   — Ich trage es gesondert in die Tabelle ein.

   Zapiszę je osobno w tabeli.

Keine Stimme für diese Sprache installiert. Spracherkennung bleibt verfügbar.

1. A

   — Wie beschreiben wir die Rolle der wiederholten Konjunktion?

   Jak opiszemy rolę powtarzającego się spójnika?

2. B

   — Unterscheiden wir in einem Satz mit vielen „und“ die wiederholte Konjunktion vom als Sprachzeichen zitierten Wort, damit beide Vorkommen nicht als gleiche syntaktische Funktion zählen.

   W zdaniu z wieloma spójnikami „i” zaznaczmy granicę między powtarzanym łącznikiem a literą przytoczoną jako znak, aby oba wystąpienia nie zostały policzone jako ta sama funkcja składniowa.

3. A

   — Wie zeigen wir das an einem konkreten Beispiel?

   Jak pokażemy to na konkretnym przykładzie?

4. B

   — Teilen wir die Äußerung in verbundene Einheiten und vergleichen wir Schrift und laute Lektüre.

   Podzielmy wypowiedź na połączone jednostki i porównajmy zapis z głośną lekturą.

Keine Stimme für diese Sprache installiert. Spracherkennung bleibt verfügbar.