The character's impeccable politeness becomes a means of pressure: it makes refusal so awkward that the other person yields without an explicit threat.

1. A

   — The character does not threaten the other person, he is just very polite.

   Bohater nie grozi rozmówcy, tylko jest bardzo uprzejmy.

2. B

   — The character's impeccable politeness becomes a means of pressure: it makes refusal so awkward that the other person yields without an explicit threat.

   Nienaganna uprzejmość bohatera staje się narzędziem nacisku: odmowę czyni tak niezręczną, że rozmówca ustępuje bez wyraźnej groźby.

3. A

   — What do you suggest, then?

   Co zatem proponujesz?

4. B

   — Let’s examine how he makes refusal difficult.

   Przyjrzyjmy się temu, jak utrudnia odmowę.

No voice for this language is installed. Speech practice is still available.

1. A

   — Where are the limits of this assessment?

   Gdzie przebiegają granice tej oceny?

2. B

   — The character's impeccable politeness becomes a means of pressure: it makes refusal so awkward that the other person yields without an explicit threat.

   Nienaganna uprzejmość bohatera staje się narzędziem nacisku: odmowę czyni tak niezręczną, że rozmówca ustępuje bez wyraźnej groźby.

3. A

   — How can we put that observation into practice?

   Jak możemy zastosować tę uwagę w praktyce?

4. B

   — Let’s agree on one concrete step and check its effects before making further decisions.

   Ustalmy jeden konkretny krok i sprawdźmy jego skutki, zanim podejmiemy dalsze decyzje.

No voice for this language is installed. Speech practice is still available.