das Geheimnis

dorosły

nastolatek

para

partner

krewny

relacja

Postać znająca sekret może celowo nie reagować na cudzą aluzję; brak widocznej reakcji nie dowodzi więc, że bohater nie rozumie jej znaczenia.

Publiczność może znać sekret jednej postaci i pozostawać w niepewności co do drugiej; przewaga w jednym wątku nie czyni jej wszechwiedzącym obserwatorem całości.

Nie chciałbym, żeby osoba znająca zakończenie prowadziła rozmowę wyłącznie przez porozumiewawcze aluzje; może zachować tajemnicę i nadal uczestniczyć otwarcie, zamiast zamieniać pierwszy seans innych w oglądanie jej przewagi informacyjnej.

Prosząc o powtórzenie sztuczki, chcę jeszcze raz przeżyć zaskoczenie, niekoniecznie poznać jej sekret; zapytaj, czy oczekuję drugiego pokazu, czy objaśnienia, zanim życzliwie odsłonisz mechanizm i odbierzesz mi rodzaj przyjemności, po który tu przyszedłem.

Przygotowując niespodziankę, upewnijmy się, że dyskrecja nie zmusza nikogo do odwołania ważnych dla niego planów bez wyjaśnienia.

Ten sam gest odczytujemy inaczej przed ujawnieniem sekretu i po nim; zmienia się nasza wiedza o postaci, choć opis gestu pozostaje identyczny.