Leaving a detail to be agreed later is reasonable only if neither side already regards it as settled in its own favour.

1. A

   — We will discuss the detail later, but I already know the outcome.

   Szczegół omówimy później, ale ja już znam rozstrzygnięcie.

2. B

   — Leaving a detail to be agreed later is reasonable only if neither side already regards it as settled in its own favour.

   Pozostawienie szczegółu do późniejszego uzgodnienia jest rozsądne tylko wtedy, gdy żadna ze stron nie traktuje go już jako rozstrzygniętego na swoją korzyść.

3. A

   — What do you suggest, then?

   Co zatem proponujesz?

4. B

   — Let’s mark this point as genuinely unresolved.

   Zaznaczmy, że ten punkt rzeczywiście pozostaje otwarty.

No voice for this language is installed. Speech practice is still available.

1. A

   — How do you interpret this statement in its context?

   Jak odczytujesz tę wypowiedź w jej kontekście?

2. B

   — Leaving a detail to be agreed later is reasonable only if neither side already regards it as settled in its own favour.

   Pozostawienie szczegółu do późniejszego uzgodnienia jest rozsądne tylko wtedy, gdy żadna ze stron nie traktuje go już jako rozstrzygniętego na swoją korzyść.

3. A

   — How can we put that observation into practice?

   Jak możemy zastosować tę uwagę w praktyce?

4. B

   — Let’s agree on one concrete step and check its effects before making further decisions.

   Ustalmy jeden konkretny krok i sprawdźmy jego skutki, zanim podejmiemy dalsze decyzje.

No voice for this language is installed. Speech practice is still available.