Treating a custom as the self-evident order of things makes it harder to see whom it benefits and whom it systematically overlooks.

1. A

   — This custom is obvious; nobody should question it.

   Ten zwyczaj jest oczywisty, nikt nie powinien go podważać.

2. B

   — Treating a custom as the self-evident order of things makes it harder to see whom it benefits and whom it systematically overlooks.

   Uznanie zwyczaju za oczywisty porządek rzeczy utrudnia dostrzeżenie, komu przynosi on korzyść, a kogo systematycznie pomija.

3. A

   — What do you suggest, then?

   Co zatem proponujesz?

4. B

   — Let’s check whose needs remain unseen.

   Sprawdźmy, czyje potrzeby pozostają niewidoczne.

No voice for this language is installed. Speech practice is still available.

1. A

   — What distinction should we preserve in this discussion?

   Jakie rozróżnienie warto zachować w tej dyskusji?

2. B

   — Treating a custom as the self-evident order of things makes it harder to see whom it benefits and whom it systematically overlooks.

   Uznanie zwyczaju za oczywisty porządek rzeczy utrudnia dostrzeżenie, komu przynosi on korzyść, a kogo systematycznie pomija.

3. A

   — How shall we check this using a concrete example?

   Jak sprawdzimy to na konkretnym przykładzie?

4. B

   — Let’s choose one situation and compare two readings without adding our own assumptions.

   Wybierzmy jedną sytuację i porównajmy dwa odczytania, nie dopisując własnych założeń.

No voice for this language is installed. Speech practice is still available.