When thanking someone for a gift, I need not promise to use it daily; sincere appreciation of their thoughtfulness needs no declaration that later turns an ordinary object into a measure of my gratitude.

1. A

   — Must I promise to use it daily?

   Mam obiecać, że codziennie będę go używać?

2. B

   — When thanking someone for a gift, I need not promise to use it daily; sincere appreciation of their thoughtfulness needs no declaration that later turns an ordinary object into a measure of my gratitude.

   Dziękując za prezent, nie muszę obiecywać, że będę go używać codziennie; szczere uznanie dla czyjejś uwagi można wyrazić bez składania deklaracji, która później zamieni zwykły przedmiot w miarę mojej wdzięczności.

3. A

   — Thanks for the thought is enough.

   Wystarczy podziękować za pamięć.

4. B

   — I'll say what I like about it.

   Powiem, co mi się podoba.

No voice for this language is installed. Speech practice is still available.

1. A

   — How shall we prepare a shared greetings card?

   Jak przygotujemy wspólną kartkę z życzeniami?

2. B

   — When thanking someone for a gift, I need not promise to use it daily; sincere appreciation of their thoughtfulness needs no declaration that later turns an ordinary object into a measure of my gratitude.

   Dziękując za prezent, nie muszę obiecywać, że będę go używać codziennie; szczere uznanie dla czyjejś uwagi można wyrazić bez składania deklaracji, która później zamieni zwykły przedmiot w miarę mojej wdzięczności.

3. A

   — How can we put that observation into practice?

   Jak możemy zastosować tę uwagę w praktyce?

4. B

   — Let’s agree on one concrete step and check its effects before making further decisions.

   Ustalmy jeden konkretny krok i sprawdźmy jego skutki, zanim podejmiemy dalsze decyzje.

No voice for this language is installed. Speech practice is still available.