Nie chodzi mi o ostatnie słowo w sporze, lecz o takie sformułowanie rozbieżności, z którym obie strony będą mogły uczciwie się utożsamić.

1. A

   — Chcesz po prostu mieć ostatnie słowo.

   You just want the last word.

2. B

   — Nie chodzi mi o ostatnie słowo w sporze, lecz o takie sformułowanie rozbieżności, z którym obie strony będą mogły uczciwie się utożsamić.

   I am not seeking the last word in the dispute, but a formulation of our disagreement that both sides can honestly recognise as their own.

3. A

   — Co zatem proponujesz?

   What do you suggest, then?

4. B

   — Zapiszmy różnicę tak, by obie strony ją rozpoznały.

   Let’s state the difference so that both sides recognise it.

Na urządzeniu brak głosu dla tego języka. Próba rozpoznawania nadal jest dostępna.

1. A

   — Jak uzasadnimy tę interpretację?

   How shall we justify this interpretation?

2. B

   — Nie chodzi mi o ostatnie słowo w sporze, lecz o takie sformułowanie rozbieżności, z którym obie strony będą mogły uczciwie się utożsamić.

   I am not seeking the last word in the dispute, but a formulation of our disagreement that both sides can honestly recognise as their own.

3. A

   — Co pomoże nam porównać te perspektywy?

   What will help us compare these perspectives?

4. B

   — Zacznijmy od jednego przykładu i zapiszmy, z czego wynika różnica.

   Let’s start with one example and note what accounts for the difference.

Na urządzeniu brak głosu dla tego języka. Próba rozpoznawania nadal jest dostępna.