Being able to imagine a scenario is not enough to oblige the other person to demonstrate that it never happened.

1. A

   — I imagined a scenario, so you must prove it did not happen.

   Wyobraziłem sobie scenariusz, więc musisz udowodnić, że nie zaszedł.

2. B

   — Being able to imagine a scenario is not enough to oblige the other person to demonstrate that it never happened.

   To, że scenariusz można sobie wyobrazić, nie wystarcza, by obciążyć rozmówcę obowiązkiem wykazania, że nigdy się nie zdarzyło.

3. A

   — What next step do you suggest?

   Jaki następny krok proponujesz?

4. B

   — Let’s first identify positive evidence for the scenario.

   Najpierw wskażmy pozytywne podstawy tego scenariusza.

No voice for this language is installed. Speech practice is still available.

1. A

   — Being able to imagine a scenario is not enough to oblige the other person to demonstrate that it never happened.

   To, że scenariusz można sobie wyobrazić, nie wystarcza, by obciążyć rozmówcę obowiązkiem wykazania, że nigdy się nie zdarzyło.

2. B

   — We can imagine someone entering the studio at night.

   Możemy wymyślić, że ktoś wszedł nocą do pracowni.

3. A

   — But the narrator gives no trace of that visit.

   Ale narrator nie podaje żadnego śladu tej wizyty.

4. B

   — Let us separate our idea from what the text actually says.

   Oddzielmy nasz pomysł od tego, co faktycznie mówi tekst.

No voice for this language is installed. Speech practice is still available.