Distinguishing a decision's justification from a description of its motives avoids assuming that what prompted us to act automatically justifies the action.

1. A

   — I had a good motive, so the action was justified.

   Miałem dobry motyw, więc działanie było uzasadnione.

2. B

   — Distinguishing a decision's justification from a description of its motives avoids assuming that what prompted us to act automatically justifies the action.

   Rozróżnienie między uzasadnieniem decyzji a opisem jej motywów pozwala uniknąć założenia, że to, co skłoniło nas do działania, automatycznie je usprawiedliwia.

3. A

   — What do you suggest, then?

   Co zatem proponujesz?

4. B

   — Let’s assess the justification independently of the motive alone.

   Oceńmy uzasadnienie niezależnie od samego motywu.

No voice for this language is installed. Speech practice is still available.

1. A

   — What shall we clarify in the justification for this position?

   Co doprecyzujemy w uzasadnieniu tego stanowiska?

2. B

   — Distinguishing a decision's justification from a description of its motives avoids assuming that what prompted us to act automatically justifies the action.

   Rozróżnienie między uzasadnieniem decyzji a opisem jej motywów pozwala uniknąć założenia, że to, co skłoniło nas do działania, automatycznie je usprawiedliwia.

3. A

   — How shall we check this using a concrete example?

   Jak sprawdzimy to na konkretnym przykładzie?

4. B

   — Let’s choose one situation and compare two readings without adding our own assumptions.

   Wybierzmy jedną sytuację i porównajmy dwa odczytania, nie dopisując własnych założeń.

No voice for this language is installed. Speech practice is still available.