Zwroty i ćwiczenia

Poznaj przydatny zwrot w kontekście, posłuchaj wymowy i przećwicz wypowiedź.

• Wyraz maski może zmieniać się w odbiorze wraz z pochyleniem głowy, więc pojedyncze zdjęcie od przodu nie opisuje całego efektu scenicznego.C1 · #4626
• Fotografię maski noszonej przez aktora podpiszmy inaczej niż zdjęcie samego przedmiotu, aby poza wykonawcy nie została przypisana do budowy maski.C1 · #4627
• W opisie oddzielmy kierunek namalowanego spojrzenia od kierunku, w którym aktor obraca głowę; te dwa sygnały mogą prowadzić uwagę widza inaczej.C1 · #4628
• Widoczne troki służą mocowaniu maski, lecz bez objaśnienia na zdjęciu można je pomylić z elementem przedstawionej fryzury.C1 · #4629
• Uśmiechnięta maska w scenie żałobnej może tworzyć celowy kontrast; opis nie powinien automatycznie uznawać tego zestawienia za pomyłkę w doborze rekwizytu.C1 · #4630
• Polecenie zagięcia górnego rogu wymaga jasnego punktu odniesienia po obróceniu kartki; góra poprzedniego rysunku nie musi pozostać górą następnego.C1 · #4631
• Strzałka pokazująca obrót całego modelu powinna różnić się od strzałki zgięcia, bo podobny kierunek na rysunku nie oznacza tej samej czynności.C1 · #4632
• Powiększony detal zaznaczmy jako zbliżenie, aby czytelnik nie szukał w tym kroku drugiej, większej kartki.C1 · #4633
• Linia pozostająca po wcześniejszym zgięciu nie jest poleceniem cięcia; jeśli oba oznaczenia występują w instrukcji, trzeba je wyraźnie rozróżnić.C1 · #4634
• Ostatni rysunek przed zamknięciem modelu powinien pokazywać ułożenie części, które później znikną wewnątrz, zamiast od razu przeskakiwać do gotowej figury.C1 · #4635
• Gdy brakuje początku zapisu, pozycja na fotografii może być punktem wyjścia rekonstrukcji, ale sama nie dowodzi, że znamy wszystkie wcześniejsze posunięcia.C1 · #4636
• Komentarz napisany po partii nie musi oddawać myśli gracza w chwili ruchu; zaznaczmy, że jest późniejszą analizą.C1 · #4637
• Strzałki dodane na diagramie mogą przedstawiać rozważane możliwości, nie tylko ruchy wykonane w rzeczywistej partii.C1 · #4638
• Zdjęcie planszy obrócone względem widoku gracza wymaga ustalenia orientacji, zanim podpiszemy miejsca figur według zapisu partii.C1 · #4639
• Stan czasu na zegarze po ostatnim ruchu nie mówi, ile trwał namysł nad tym jednym posunięciem, jeśli nie znamy odczytu sprzed niego.C1 · #4640
• Ta sama melodia nagrana z różnej odległości może sprawiać wrażenie innej głośności instrumentu; porównanie powinno uwzględniać ustawienie mikrofonu.C1 · #4641
• Dźwięk zamykanego wieczka można zachować jako część prezentacji przedmiotu, lecz należy oddzielić go od samej melodii przy opisie jej zakończenia.C1 · #4642
• Ujęcie ręki nakręcającej mechanizm wyjaśnia początek demonstracji; nie zastępuje jednak opisu, która część nagrania przedstawia właściwe odtwarzanie melodii.C1 · #4643
• Jeśli fragment melodii zapętlono na potrzeby wystawy, zaznaczmy granicę montażu, zamiast sugerować, że pozytywka gra bez przerwy przez cały czas nagrania.C1 · #4644
• Opis dekoracji i opis mechanizmu powinny wskazywać osobne cechy, aby podobieństwo dwóch obudów nie zostało uznane za dowód identycznego brzmienia.C1 · #4645
• Wyolbrzymienie wysokości ułatwia wyczucie rzeźby terenu, lecz opis mapy powinien podać, że proporcje pionowe różnią się od poziomych.C1 · #4646
• Wypukła linia granicy nie oznacza muru w terenie; objaśnienie powinno odróżniać umowny znak od odwzorowanej przeszkody.C1 · #4647
• Gdy nazwa miejscowości zasłania mały obiekt, lepiej przenieść ją do odsyłacza niż przesunąć sam obiekt i zmienić jego położenie na mapie.C1 · #4648
• Model pokazujący dzisiejszą rzeźbę terenu nie jest automatycznie mapą dawnych granic; te dwa zakresy informacji trzeba opisać osobno.C1 · #4649
• Kierunek oglądania reliefu zaznaczmy przy prezentacji, aby obrót modelu nie został odczytany jako zmiana układu gór i dolin.C1 · #4650
• Zadanie odsyłające uczestników do napisu na bramie powinno uwzględniać jej zamknięcie, inaczej poprawne rozwiązanie będzie zależało od przypadkowego dostępu do podwórza.C1 · #4701
• Wskazówka oparta na kolorze fasady będzie zbyt niepewna, jeśli gracze mają ją rozpoznać z czarno-białej karty; lepiej wskazać charakterystyczny kształt okna.C1 · #4702
• Nie chciałbym przyznawać dodatkowych punktów za szybsze przemieszczanie się, skoro założeniem gry jest wspólne szukanie szczegółów przez dzieci i dorosłych.C1 · #4703
• Jeśli dwie grupy otrzymają wskazówki w odmiennej kolejności, trzeba upewnić się, że żadna zagadka nie wymaga odpowiedzi poznanej wyłącznie na poprzednim przystanku.C1 · #4704
• Kartę podpowiedzi oddzielmy od rozwiązania, żeby skorzystanie z pomocy nie odbierało uczestnikom możliwości samodzielnego dokończenia zagadki.C1 · #4705
• Na ilustracji wszystkie skrzydła parawanu leżą w jednej linii, choć tekst opisuje ustawienie zygzakowe; użytkownik nie powinien sam rozstrzygać, która wersja jest właściwa.C1 · #4706
• Słowo „odwrócić” jest tu niejednoznaczne: może oznaczać zamianę przodu z tyłem albo obrócenie elementu do góry nogami, więc dopiszmy kierunek ruchu.C1 · #4707
• Opis składania warto zilustrować osobno, zamiast zakładać, że czytelnik bez trudu odtworzy w odwrotnej kolejności wszystkie kroki rozstawiania.C1 · #4708
• Przykład ustawienia przy ścianie oznaczmy jako wariant aranżacji, o ile instrukcja nie wymaga właśnie takiego położenia parawanu.C1 · #4709
• Podpis pod rysunkiem powinien wskazywać, które skrzydło pozostaje nieruchome, ponieważ sama strzałka przy zawiasie nie wyjaśnia tego wystarczająco.C1 · #4710
• Opis rękopisu powinien odróżniać zapis nutowy od dopisków wykonawcy, nawet jeśli na tej samej stronie oba rodzaje oznaczeń nakładają się na siebie.C1 · #4711
• Skreślony takt zachowajmy w transkrypcji jako odrzucony wariant, ale nie włączajmy go bez wyjaśnienia do ciągłego przebiegu utworu.C1 · #4712
• Jeżeli ostatnia zachowana strona urywa się w środku frazy muzycznej, opis powinien odnotować to urwanie, a nie sugerować, że fragment stanowi kompletną kompozycję.C1 · #4713
• Nieczytelnego oznaczenia tempa nie zastępujmy domysłem bez nawiasu redakcyjnego; czytelnik musi móc odróżnić ślad w rękopisie od naszej propozycji odczytania.C1 · #4714
• Dopisek dotyczący powtórzenia odnosi się do zaznaczonego odcinka, dlatego w opisie nie rozszerzajmy go automatycznie na wszystkie podobne fragmenty utworu.C1 · #4715
• Jasna plama na zdjęciu miniatury może być odbiciem światła w szkle, dlatego przed opisaniem jej jako elementu kompozycji trzeba porównać ujęcie bez tego refleksu.C1 · #4716
• Materiał podłoża i materiał ramki wpiszmy w osobne pola, ponieważ opis „na kości słoniowej” nie określa jeszcze, z czego wykonano oprawę.C1 · #4717
• Jeżeli pokazujemy otwarty medalion, podpis powinien wyjaśniać, czy oba widoczne wizerunki należą do jednego obiektu, czy zostały zestawione jedynie na potrzeby katalogu.C1 · #4718
• Zbliżenie pęknięcia umieśćmy obok zdjęcia całości, żeby odbiorca mógł ustalić jego położenie, zamiast traktować powiększony fragment jako osobną miniaturę.C1 · #4719
• Dla miniatury osadzonej w broszy dodajmy odsyłacz do działu biżuterii, zachowując jej wpis w katalogu malarstwa; funkcja noszonej ozdoby nie wyklucza przynależności do obu kategorii.C1 · #4720
• W próbie teatru cieni oceniajmy ruch widoczny na ekranie, nie tylko ruch dłoni animatora, ponieważ te dwa obrazy mogą sprawiać odmienne wrażenie.C1 · #4721
• Postać ma zniknąć za narysowanym drzewem, więc ustalmy moment jej wycofania tak, by widz nie zobaczył cienia przesuwającego się poza krawędź dekoracji.C1 · #4722
• Głos zza ekranu przypiszmy w scenariuszu konkretnej postaci, nawet jeśli w danym momencie jej sylwetka nie pojawia się w projekcji.C1 · #4723
• Nakładające się cienie dwóch figur mogą wyglądać jak jedna postać, dlatego przećwiczmy ich mijanie z perspektywy publiczności, zanim uznamy scenę za czytelną.C1 · #4724
• Nagranie od strony animatorów dokumentuje sposób wykonania, lecz do oceny efektu scenicznego potrzebujemy również ujęcia samego ekranu.C1 · #4725
• Zasada wspólnego zwycięstwa powinna wskazywać także moment sprawdzenia warunku, ponieważ osiągnięcie celu w środku rundy może mieć inne znaczenie niż utrzymanie go do jej końca.C1 · #4776
• Jeżeli gracze mogą rozmawiać o swoich kartach, ale nie mogą ich pokazywać, instrukcja powinna wyjaśniać tę różnicę, zamiast ograniczać się do ogólnego zakazu ujawniania informacji.C1 · #4777
• Żeton przekazany drugiemu graczowi nie powinien jednocześnie pozostać w puli przekazującego; przykład rozliczenia pokażmy więc przed ruchem i po nim.C1 · #4778
• Opis konsultacji między graczami nie powinien sugerować, że jedna osoba przejmuje cudzą turę, jeśli ostateczny wybór działania nadal należy do gracza aktywnego.C1 · #4779
• Dodatkowy cel dla doświadczonych graczy oznaczmy jako wariant, aby początkująca grupa nie uznała jego pominięcia za naruszenie podstawowych zasad.C1 · #4780
• Opis modelu powinien odróżniać część przedstawiającą kadłub od podstawki ekspozycyjnej, nawet jeśli obie wykonano z tego samego gatunku drewna.C1 · #4781
• Jeśli olinowanie uproszczono na potrzeby modelu, zaznaczmy zakres uproszczenia, zamiast sugerować, że każda widoczna lina ma odpowiednik o identycznym przebiegu na rzeczywistym statku.C1 · #4782
• Zdjęcie z podniesionym pokładem pokazuje wnętrze modelu, lecz podpis powinien wyjaśniać, że jest to sposób prezentacji, a nie wygląd statku podczas żeglugi.C1 · #4783
• Figurki załogi użyte do zilustrowania skali modelu nie muszą przedstawiać pełnej obsady statku; podpis powinien wyjaśniać ich funkcję, zamiast podawać ich liczbę jako dane historyczne.C1 · #4784
• Nazwa jednostki umieszczona na podstawce wymaga powiązania z opisem modelu; samo podobieństwo sylwetki nie powinno zastępować informacji, na jakiej dokumentacji oparto identyfikację.C1 · #4785
• W instrukcji krawata ustalmy, czy obraz pokazuje osobę wiążącą, czy jej odbicie w lustrze, ponieważ zamiana tych perspektyw odwraca wskazania lewej i prawej strony.C1 · #4786
• Strzałka przechodząca za węższym końcem powinna być narysowana inaczej niż strzałka biegnąca przed nim, aby schemat nie spłaszczał dwóch odmiennych ruchów do jednej linii.C1 · #4787
• Końce krawata oznaczmy według szerokości, a nie według aktualnego położenia na rysunku, bo w kolejnych krokach mogą zmieniać strony.C1 · #4788
• Zdjęcie gotowego węzła nie wyjaśnia samo, przez którą pętlę przeciągnięto koniec; pokażmy ten moment, zanim materiał zostanie dociągnięty.C1 · #4789
• Wskazówka dotycząca długości początkowej powinna pozostać orientacyjna, jeśli efekt zależy od długości samego krawata i sposobu wykonania węzła.C1 · #4790
• Wachlarz sfotografowany po rozłożeniu potrzebuje także ujęcia zamkniętego, jeżeli opis dotyczy ornamentu, który staje się czytelny dopiero po złożeniu żeberek.C1 · #4791
• Podając szerokość wachlarza, zaznaczmy, czy zmierzono go w pełni rozłożonego; wartość uzyskana przy częściowym otwarciu nie opisuje tego samego ustawienia.C1 · #4792
• Malowany krajobraz na wachlarzu i dekorację jego skrajnych listew opiszmy osobno, żeby powtarzający się motyw nie został uznany za ciągłą scenę na całym obiekcie.C1 · #4793
• Określenie „dwustronny” powinno wskazywać, czy dekoracja występuje na obu powierzchniach, a nie sugerować bez sprawdzenia, że obie strony przedstawiają ten sam obraz.C1 · #4794
• Jeżeli w katalogu pokazujemy wachlarz obok etui, wyjaśnijmy, czy stanowią historyczny komplet, czy etui dobrano wyłącznie do obecnej prezentacji.C1 · #4795
• Na warsztat przygotujmy oddzielne przykłady zszytego bloku i gotowej okładki, aby uczestnicy widzieli, które czynności dotyczą wnętrza książki, a które jej oprawy.C1 · #4796
• Jeżeli część demonstracji wymaga gotowego, wyschniętego elementu, powiedzmy, że został przygotowany wcześniej, zamiast sprawiać wrażenie, iż wszystkie etapy wykonano w czasie spotkania.C1 · #4797
• Próbkę ściegu pozostawmy odsłoniętą przed założeniem okładki, żeby uczestnicy mogli obejrzeć przebieg nici również od strony grzbietu.C1 · #4798
• Przy książce z pustymi kartami zaznaczmy stronę przeznaczoną na początek, ponieważ po dołączeniu wyklejki sam brak tekstu nie pomoże już ustalić orientacji bloku.C1 · #4799
• Dwa wzory okładki porównujmy na bloku o tej samej grubości, jeśli chcemy ocenić ich proporcje, a nie różnicę wynikającą z liczby kart.C1 · #4800
• W katalogu odróżnijmy matrycę pieczęci od jej odcisku, aby czytelnik wiedział, czy ogląda narzędzie służące do odbijania znaku, czy sam znak utrwalony w materiale.C1 · #4851
• Fotografię napisu biegnącego po obwodzie pieczęci opatrzmy oznaczeniem początku odczytu, ponieważ obrót zdjęcia może sugerować inną kolejność fragmentów.C1 · #4852
• Jeżeli obok odcisku zamieszczamy jego graficzne przerysowanie, podpis powinien wyjaśniać, że gładki kontur na schemacie nie odzwierciedla każdej nierówności powierzchni oryginału.C1 · #4853
• Pieczęć wisząca na dokumencie wymaga ujęcia pokazującego także sposób połączenia, jeśli opis dotyczy jej miejsca w całym obiekcie, a nie tylko widocznego znaku.C1 · #4854
• Zdjęcia matrycy i odcisku pieczęci opatrzmy informacją o orientacji, zwłaszcza gdy jedną reprodukcję odbito lustrzanie, aby ułatwić porównanie napisów.C1 · #4855
• Instrukcja tangramu powinna rozstrzygać, czy wolno odwracać element na drugą stronę, a nie jedynie obracać go na stole; te dwa ruchy nie muszą prowadzić do takiego samego ustawienia.C1 · #4856
• Jeśli zadanie wymaga wykorzystania wszystkich elementów, sylwetka osiągnięta z pominięciem jednego z nich nie spełnia warunku, nawet gdy jej zewnętrzny obrys wygląda poprawnie.C1 · #4857
• Kolor elementu na planszy powinien ułatwiać jego rozpoznanie, ale nie może sugerować obowiązkowego miejsca w rozwiązaniu, jeśli zadanie dopuszcza inne rozmieszczenie barw.C1 · #4858
• Gdy dwa rozwiązania mają ten sam obrys i odmienne podziały wewnętrzne, pokażmy je jako dwa ułożenia, zamiast usuwać jedno jako rzekomy duplikat rysunku.C1 · #4859
• Cień pod elementem warto usunąć ze schematu zadania, jeżeli można go pomylić z dodatkowym fragmentem, którego uczestnik nie otrzymuje w zestawie.C1 · #4860
• W opisie globusa oddzielmy napisy na kuli od oznaczeń na otaczającym ją pierścieniu, aby odbiorca nie szukał obu rodzajów informacji na mapie.C1 · #4861
• Wypukłość powierzchni globusa może należeć do warstwy przedstawiającej teren albo do uszkodzenia egzemplarza; zanim ją objaśnimy, ustalmy, którą sytuację dokumentujemy.C1 · #4862
• Sfotografujmy globus z włączonym i wyłączonym światłem wewnętrznym, jeśli chcemy porównać widoczność oznaczeń; podpisy powinny jasno wskazywać tryb na każdym ujęciu.C1 · #4863
• Nie opisujmy globusa jako mapy wyłącznie kontynentu zwróconego ku widzowi; ustawienie ekspozycyjne wybiera widok, lecz nie ogranicza zakresu przedstawienia na całej kuli.C1 · #4864
• Przy globusie z wymienną podstawą podajmy, czy opisane wymiary dotyczą samej kuli, czy całego zestawu w aktualnej oprawie ekspozycyjnej.C1 · #4865
• Na schemacie intarsji kolor oznacza rodzaj materiału, a nie jego ostateczny odcień, więc legenda powinna wyjaśniać tę umowną funkcję barw.C1 · #4866
• Strzałkę wskazującą kierunek usłojenia odróżnijmy od strzałki pokazującej położenie elementu, inaczej użytkownik może odczytać wskazówkę materiałową jako ruch montażowy.C1 · #4867
• Fragment powtarzający się symetrycznie powinien zachować oznaczenie orientacji, jeśli odwrócenie go zmienia przebieg widocznego usłojenia, choć kontur pozostaje podobny.C1 · #4868
• Jeżeli jeden motyw składa się z kilku kawałków, numer motywu nie powinien zastępować ich osobnych oznaczeń, potrzebnych do powiązania schematu z listą elementów.C1 · #4869
• Białe pole na projekcie intarsji może oznaczać pozostawione podłoże, a nie brakujący element; tę różnicę trzeba ustalić, zanim sporządzimy listę materiałów.C1 · #4870
• Na planszy regału rzut z przodu i rzut z boku muszą mieć wyraźne podpisy, żeby głębokość półki nie została odczytana jako szerokość całego mebla.C1 · #4871
• Jeżeli jedna półka jest regulowana, jej położenie na przykładowym rysunku nie powinno sugerować jedynego dopuszczalnego ustawienia; zaznaczmy zakres przedstawianej możliwości.C1 · #4872
• Wymiar prześwitu między półkami zapisujmy między ich powierzchniami, nie między osiami linii na szkicu, jeśli odbiorca ma ocenić miejsce na przedmiot.C1 · #4873
• Linię pokazującą ukrytą krawędź odróżnijmy od linii oznaczającej podział powierzchni, aby odbiorca nie zamawiał dodatkowego elementu na podstawie samego sposobu rysowania.C1 · #4874
• Wymiary dwóch ramion regału narożnego przypiszmy do odpowiednich odcinków planu, zamiast sumować je w szerokość sugerującą jeden prosty mebel.C1 · #4875