Zwroty i ćwiczenia

Poznaj przydatny zwrot w kontekście, posłuchaj wymowy i przećwicz wypowiedź.

• Uwagi „podziwiam twoją odwagę” nie odczytałbym tu jako jednoznacznej pochwały; ton sugeruje zastrzeżenia do samej decyzji.C2 · #2401
• Skoro sprawa jest ponoć tak oczywista, pozwolę sobie poprosić o wyjaśnienie tego jednego, wciąż pomijanego kroku.C2 · #2402
• Nie byłbym przeciwny ponownemu rozważeniu propozycji, o ile nie przedstawimy tego jako wycofania wcześniejszych zastrzeżeń.C2 · #2403
• Możemy odłożyć decyzję bez publicznego wskazywania, czyje wątpliwości skłoniły grupę do namysłu.C2 · #2404
• Tę entuzjastyczną rekomendację przyjąłbym z przymrużeniem oka: jej autor widział jedynie starannie wybrany pokaz.C2 · #2405
• Metafora chóru nie powinna przesłaniać tego, że uczestnicy nie uzgodnili jeszcze, kto nadaje ton wspólnemu wystąpieniu.C2 · #2406
• Zapisana w partyturze pauza jest częścią przebiegu utworu; w tym miejscu cisza nie świadczy o tym, że wykonawca zapomniał nut.C2 · #2407
• Według wskazówek scenicznych ta uwaga na stronie jest słyszalna dla publiczności, lecz pozostali bohaterowie nie mają na nią reagować.C2 · #2408
• W oryginale żart zestawia klucz muzyczny z kluczem do drzwi; przekład musiałby odtworzyć tę grę słów, a nie tylko nazwać oba przedmioty.C2 · #2409
• W tej scenie wypowiedziana jak slogan obietnica brzmi obco właśnie dlatego, że bohater zwykle unika gotowych formuł.C2 · #2410
• Tytuł nadany obrazowi wiele lat później może ukierunkować odbiór, lecz nie staje się przez to świadectwem pierwotnej intencji malarza.C2 · #2411
• Oceniając wybór bohaterki z dzisiejszej perspektywy, łatwo przypisać jej wiedzę, której w opisanym momencie nie mogła posiadać.C2 · #2412
• Zachowanie wieloznaczności przekładu wymaga tu czegoś więcej niż pozostawienia słowa bez wyjaśnienia: trzeba odtworzyć obie dostępne interpretacje.C2 · #2413
• Redakcyjna zamiana czasu przeszłego na teraźniejszy ożywia opis, ale może też zatrzeć granicę między wspomnieniem a komentarzem narratora.C2 · #2414
• Cudzysłów przy tym określeniu może sygnalizować dystans autora; usunięcie go mogłoby więc zmienić sens, a nie tylko wygląd tekstu.C2 · #2415
• Mówiąc „nawet gdyby termin był dogodny, nie przyjąłbym zaproszenia”, odrzucam propozycję niezależnie od tego jednego warunku.C2 · #2416
• Pozwolę sobie przerwać nie po to, by podważyć twoją relację, lecz żeby upewnić się, którego etapu zdarzenia dotyczy ten opis.C2 · #2417
• Odpowiedź o liczbie obsłużonych osób nie odnosi się jeszcze do zgłoszonego doświadczenia kogoś, kto został pominięty.C2 · #2418
• Wolę zaznaczyć granice swojej pewności teraz, niż później udawać, że ostrożne przypuszczenie od początku było stanowczym zapewnieniem.C2 · #2419
• Kiedy proszę o odrobinę przestrzeni, mam na myśli swobodę podjęcia decyzji, a nie koniecznie fizyczne oddalenie się od ciebie.C2 · #2420
• Dwa rozwiązania mogą prowadzić do tego samego wyniku, a jednak wymagać od użytkownika zupełnie innego wysiłku; tej różnicy nie ujmie sama zgodność odpowiedzi.C2 · #2421
• Hasło „powrót do dawnego charakteru miejsca” wymaga dopowiedzenia, czyją pamięć i który okres uznajemy za punkt odniesienia.C2 · #2422
• Podając wyjątek jako ilustrację elastyczności reguły, nie powinniśmy jednocześnie przedstawiać tej samej reguły jako pozbawionej wyjątków.C2 · #2423
• To pytanie brzmi retorycznie, lecz jeśli potraktujemy je jak rzeczywistą prośbę o informację, dalsza rozmowa może potoczyć się inaczej.C2 · #2424
• Nie kwestionuję trafności porównania w podanym zakresie; kwestionuję przenoszenie jego wniosku na sytuacje, których porównanie nie obejmowało.C2 · #2425
• Cytat urwany przed zastrzeżeniem brzmi jak bezwarunkowe poparcie, choć pełna wypowiedź uzależnia je od spełnienia konkretnego warunku.C2 · #2526
• Wielokropek oznacza tu pominięty fragment cytatu, nie wahanie rozmówcy; zapis nie uprawnia więc do przypisywania mu niepewnego tonu.C2 · #2527
• Wspólny podpis pod wstępem nie oznacza, że wypowiedzi w rozdziałach podpisanych osobno należy przypisać każdemu ze współautorów.C2 · #2528
• Sformułowanie „nie bez powodu” sugeruje istnienie uzasadnienia, lecz go nie podaje; samo użycie zwrotu nie wyjaśnia, jaki był ten powód.C2 · #2529
• Gdy mówisz „na razie przynajmniej wiemy, od czego zacząć”, uznajesz jeden postęp, nie twierdzisz jeszcze, że cała sprawa została opanowana.C2 · #2530
• Nie tyle sprzeciwiam się samemu pomysłowi, ile sposobowi, w jaki przedstawiono go jako jedyne rozsądne wyjście.C2 · #2531
• Po zmianie akapitu zaimek „oni” może odnosić się do innej grupy, dlatego podobne brzmienie obu zdań nie wystarcza do przypisania im tych samych wykonawców.C2 · #2532
• Pytanie „kto, jeśli nie my?” odwołuje się do poczucia wspólnej odpowiedzialności, ale samo nie dowodzi, że inne osoby nie mogłyby pomóc.C2 · #2533
• Nie posunąłbym się aż do stwierdzenia, że próba się nie powiodła; powiedziałbym raczej, że nie rozstrzygnęła pytania, dla którego ją podjęto.C2 · #2534
• Cóż za dogodny moment na zmianę ustaleń: wszyscy właśnie rozpoczęli pracę według ich poprzedniej wersji.C2 · #2535
• Kuratorka pokazuje wybrane szkice obok gotowego obrazu; zestawienie odsłania jeden etap pracy, niekoniecznie wszystkie drogi, które artysta rozważał.C2 · #2536
• Modernizacja pisowni ułatwia lekturę, lecz jeśli znika informacja o ingerencji, czytelnik może uznać współczesny zapis za cechę oryginału.C2 · #2537
• Przepis dostosowany do współczesnej spiżarni może zachować zamysł potrawy, choć nie odtwarza wiernie wszystkich składników i zabiegów dawnej wersji.C2 · #2538
• W oryginale słowo określające ruch figury szachowej powraca jako aluzja do decyzji bohatera; dosłowny przekład musi więc zostać sprawdzony także pod kątem tej więzi.C2 · #2539
• Pytanie „czy mogę to otworzyć?” bywa prośbą o pozwolenie, a nie sprawdzianem umiejętności; odpowiedź powinna uwzględniać to, czego rozmówca w tej sytuacji potrzebuje.C2 · #2540
• Zbieżność wypowiedzi dwóch pracowników nie ustanawia jeszcze stanowiska całego zespołu, zwłaszcza gdy żaden nie został upoważniony do jego reprezentowania.C2 · #2541
• Zgoda na zasadę pierwszeństwa nie rozstrzyga jeszcze sporu o to, czy wskazana osoba spełnia kryterium, które tę zasadę uruchamia.C2 · #2542
• Samo określenie ustalenia jako tymczasowego pozostawia otwartą kwestię jego zakończenia; potrzebujemy wskazać nie tylko możliwość zmiany, lecz także sposób jej uzgodnienia.C2 · #2543
• Życzliwe intencje organizatorów mogą wyjaśniać wybór rozwiązania, ale nie zastępują sprawdzenia, czy rzeczywiście ułatwiło ono udział osobom zaproszonym.C2 · #2544
• Możemy opisać powód odstępstwa bez przedstawiania go jako nowej reguły; inaczej późniejsi czytelnicy notatki mogą potraktować wyjątkową zgodę jako stałą praktykę.C2 · #2545
• Nazwanie sprzeciwu „samą emocją” nie odpowiada na zawarty w nim argument; ocena tonu i ocena uzasadnienia wymagają osobnego namysłu.C2 · #2546
• Powstrzymuję się od odpowiedzi, ponieważ pytanie zakłada decyzję, której nie podjąłem; najpierw chciałbym wyjaśnić to założenie.C2 · #2547
• Zapewnienie „nie mniej niż dziesięć miejsc” określa dolną granicę, lecz nie mówi, ile dodatkowych osób rzeczywiście zmieści się w sali.C2 · #2548
• Nie zdążyłem jeszcze przeczytać instrukcji, a co dopiero ocenić jej przydatność; byłoby więc przedwczesne przypisywać mi już teraz stanowczą opinię.C2 · #2549
• Różnica między ostrożnością a unikaniem odpowiedzi nie zawsze jest widoczna w pojedynczym zdaniu; zapytajmy, czego rozmówca potrzebuje, by doprecyzować swoje stanowisko.C2 · #2550
• Gdy mówisz „jak wszyscy wiemy”, przedstawiasz założenie jako wiedzę wspólną; chciałbym najpierw sprawdzić, czy rzeczywiście podzielamy je w tej grupie.C2 · #2651
• Uwaga „jak na pierwszy raz, całkiem dobrze” może wyrażać zachętę, a zarazem obniżać punkt odniesienia; jej odbiór zależy także od tonu i relacji rozmówców.C2 · #2652
• Odpowiedź „zobaczę, co da się zrobić” sygnalizuje gotowość do sprawdzenia możliwości, lecz bez dalszego doprecyzowania nie stanowi obietnicy konkretnego wyniku.C2 · #2653
• Nie odpowiadajmy na pytanie „dlaczego znów się spóźniłeś” tak, jakby powtórzenie było już ustalone; rozmówca może zasadnie zakwestionować samo „znów”.C2 · #2654
• Prośba o ciszę może dotyczyć tej konkretnej chwili, a nie odrzucenia rozmowy jako takiej; zapytajmy, kiedy można do niej wrócić, zamiast przypisywać odmowie szerszy sens.C2 · #2655
• Narrator zna zakończenie historii, podczas gdy bohater działa bez tej wiedzy; ocenianie jego wyborów z perspektywy finału zaciera tę różnicę.C2 · #2656
• Powtarzający się przedmiot nie musi mieć za każdym razem tego samego znaczenia; jego funkcja może zmieniać się wraz z perspektywą postaci.C2 · #2657
• Ironia tej sceny opiera się na rozbieżności między uroczystym tonem a błahym powodem sporu, dlatego przesadne podkreślenie żartu mogłoby osłabić zamierzony efekt.C2 · #2658
• Luka w opowieści dopuszcza kilka interpretacji, lecz nie czyni każdej z nich równie dobrze uzasadnioną; sprawdźmy, które znajdują oparcie w pozostałych scenach.C2 · #2659
• Adaptacja przenosi konflikt do współczesności, zachowując relacje między postaciami; podobieństwo fabuły nie oznacza jednak identycznego wydźwięku społecznego.C2 · #2660
• Zamiana „nie wszystkie propozycje odrzucono” na „wszystkich propozycji nie odrzucono” może wprowadzić niejasność zakresu przeczenia; lepiej wprost napisać, że przynajmniej jednej nie odrzucono.C2 · #2661
• Jeżeli uwaga w nawiasie pochodzi od redaktora, oznaczmy to wyraźnie; inaczej czytelnik może przypisać dopowiedzenie osobie cytowanej.C2 · #2662
• Zdanie „tylko Anna sprawdziła dwie strony” ogranicza zbiór osób, podczas gdy „Anna sprawdziła tylko dwie strony” ogranicza ilość sprawdzonego materiału.C2 · #2663
• Przy skracaniu notatki zachowajmy określenie „według organizatorów”, ponieważ jego usunięcie zmieni relację cudzej oceny w pozornie bezsporne stwierdzenie redakcji.C2 · #2664
• Sformułowanie „nie z powodu braku czasu” wyklucza jeden wskazany powód, ale samo nie ustala, jaka była rzeczywista przyczyna odmowy.C2 · #2665
• Zgoda na wypróbowanie rozwiązania przez tydzień nie rozstrzyga, co zrobimy po zakończeniu próby; warunki dalszego korzystania pozostają do uzgodnienia.C2 · #2666
• Jeśli ustalenie obowiązuje „o ile nie pojawią się nowe okoliczności”, nazwijmy rodzaj okoliczności, które uzasadniają ponowne otwarcie rozmowy, zamiast pozostawiać ten warunek bez granic.C2 · #2667
• Ustalenie minimalnej liczby zgłoszeń nie określa samo ich maksymalnej liczby; górna granica wymaga odrębnego ustalenia.C2 · #2668
• Przyjmując Twoją poprawkę do jednego punktu, nie potwierdzam jeszcze całej notatki; proszę nie przedstawiać tej częściowej zgody jako akceptacji wszystkich ustaleń.C2 · #2669
• Możemy odnotować zgodność co do następnego kroku, zachowując rozbieżne uzasadnienia; wspólne działanie nie wymaga przedstawiania motywów obu stron jako identycznych.C2 · #2670
• Brak skarg po zmianie nie pozwala sam ustalić, czy problem zniknął, czy ludzie przestali go zgłaszać; potrzebujemy także sposobu sprawdzenia ich doświadczeń.C2 · #2671
• Wypowiedź uczestnika opisuje jego doświadczenie w jednym terminie; zanim nazwiemy je typowym, sprawdźmy, jak zmieniały się warunki innych spotkań.C2 · #2672
• Dwie osoby mogą dojść do tej samej odpowiedzi różnymi drogami, dlatego zgodność wyniku nie wystarcza do odtworzenia ich rozumowania.C2 · #2673
• Słowo „jeszcze” w zdaniu „nie podjęliśmy jeszcze decyzji” może sugerować oczekiwanie późniejszego rozstrzygnięcia, ale nie wyznacza jego terminu.C2 · #2674
• Pytanie, kto był obecny przy rozmowie, pomaga ustalić źródła relacji, ale samo nie przesądza o zgodności każdej relacji z przebiegiem wydarzeń.C2 · #2675
• Moje zastrzeżenie odnosi się do skutków tej propozycji w obecnych warunkach, nie do Twojej zdolności proponowania rozwiązań; zależy mi, by ta różnica pozostała jasna.C2 · #2776
• Zaproszenie „wpadnij, jeśli masz ochotę” pozostawia wybór, ale w konkretnej relacji może zostać odczytane jako oczekiwanie; warto sprawdzić, czy odmowa rzeczywiście jest swobodna.C2 · #2777
• Mówiąc „wolałbym zostać przy krótszej wersji”, wyrażam preferencję, a nie zakaz dalszych zmian; mogę ją ponownie rozważyć, jeśli przedstawisz ich cel.C2 · #2778
• Przyjmuję podziękowanie, lecz nie chciałbym, by moje wcześniejsze ustępstwo stało się niewypowiedzianym zobowiązaniem do podobnych ustępstw w przyszłości.C2 · #2779
• Uprzejme wyjaśnienie odmowy może ułatwić jej przyjęcie, lecz samo nie oznacza zaproszenia do negocjowania każdej podanej przyczyny.C2 · #2780
• Wspomnienie opowiadane po latach łączy opis dawnego wydarzenia z późniejszą oceną; warto ustalić, kiedy narrator mówi jako świadek, a kiedy jako komentator własnej przeszłości.C2 · #2781
• Ten sam gest odczytujemy inaczej przed ujawnieniem sekretu i po nim; zmienia się nasza wiedza o postaci, choć opis gestu pozostaje identyczny.C2 · #2782
• Powściągliwy ton narracji nie dowodzi obojętności bohaterki; może również wynikać z wybranego sposobu przedstawienia doświadczenia, którego nie chce nazywać wprost.C2 · #2783
• Jeżeli wypowiedź bohatera brzmi przesadnie uroczysto w codziennej sytuacji, rozważmy możliwość ironii, ale nie przypisujmy jej automatycznie każdemu podobnemu zdaniu.C2 · #2784
• Urwane zakończenie nie podaje dalszych losów postaci; czytelnik może je dopowiadać, lecz powinien odróżnić własne uzupełnienie od informacji zawartej w utworze.C2 · #2785
• Zamiana „prawie wszyscy dotarli na miejsce” na „wszyscy prawie dotarli na miejsce” przesuwa sens z liczby osób na bliskość zakończenia czynności; podobne słowa nie gwarantują podobnego znaczenia.C2 · #2786
• Określenie „do czasu ponownego uzgodnienia” wiąże koniec obowiązywania z wydarzeniem, a nie z datą; jeśli potrzebujemy daty granicznej, trzeba ją dopisać osobno.C2 · #2787
• „Praktycznie nigdy” dopuszcza możliwość nielicznych wyjątków, dlatego zastąpienie tego wyrażenia samym „nigdy” może nadać relacji większą stanowczość, niż zamierzał rozmówca.C2 · #2788
• W zdaniu „po spotkaniu powiedziała, że zadzwoni” moment wypowiedzi jest określony, lecz termin telefonu pozostaje otwarty; nie dopisujmy „tego samego dnia” bez podstawy w kontekście.C2 · #2789
• Wyrażenie „być może” należy do treści cytowanej oceny, a nie do komentarza redaktora; przeniesienie go poza cytat może zmienić to, komu przypisujemy niepewność.C2 · #2790
• Oferta pomocy przy wyborze materiałów nie obejmuje jeszcze ich zakupu; zanim wpiszemy ją do planu jako zobowiązanie do ich dostarczenia, ustalmy, kto wykonuje pozostałe czynności.C2 · #2791
• Jeśli obie strony inaczej rozumieją słowo „gotowe”, wspólny termin nie usuwa rozbieżności; doprecyzujmy, czy chodzi o szkic, wersję do sprawdzenia czy materiał do użycia.C2 · #2792
• Wspólna korekta harmonogramu nie powinna być przedstawiana jako jednostronne opóźnienie, jeżeli obie strony uzgodniły zmianę zakresu i związany z nią nowy termin.C2 · #2793
• Podsumowanie może wskazywać, że większość spraw uzgodniono, bez ukrywania jednego istotnego wyjątku; znaczenie tego wyjątku nie zależy wyłącznie od liczby pozostałych punktów.C2 · #2794
• Nie jestem przeciwny ponownemu omówieniu propozycji, o ile będzie jasne, że otwieramy rozmowę, a nie przyjmujemy z góry oczekiwany przez jedną stronę wynik.C2 · #2795
• To, że uczestnicy wybrali krótszą wersję, może świadczyć o preferencji długości, ale nie mówi samo, czy uznali ją za lepiej wyjaśniającą temat.C2 · #2796
• Nieobecność danej osoby na zdjęciu grupowym nie ustala jeszcze, czy nie uczestniczyła w wydarzeniu, czy po prostu nie była obecna w chwili wykonania fotografii.C2 · #2797
• Długa odpowiedź może zawierać szczegóły bez rozstrzygnięcia głównego pytania; oceńmy jej trafność względem pytania, zamiast utożsamiać obszerność z wyjaśnieniem.C2 · #2798
• Zmiana tonu w ostatniej wiadomości może mieć kilka przyczyn; bez dodatkowego kontekstu nie chcę uznawać jej za pewny znak zmiany stanowiska.C2 · #2799
• Dwie zgodne relacje mogą opierać się na tej samej zasłyszanej wersji, dlatego ich zgodność nie musi oznaczać dwóch niezależnych potwierdzeń wydarzenia.C2 · #2800