Zwroty i ćwiczenia

Poznaj przydatny zwrot w kontekście, posłuchaj wymowy i przećwicz wypowiedź.

• Przyznaję, że propozycja rozwiązuje część problemu, ale nie wynika z tego, że usuwa jego zasadniczą przyczynę.C2 · #3676
• Zgoda na opis sytuacji nie oznacza jeszcze zgody na sposób jej interpretacji.C2 · #3677
• Nie odrzucam twojego wniosku; kwestionuję jedynie przejście od przytoczonych przesłanek do tak stanowczego twierdzenia.C2 · #3678
• Możemy przyjąć ten argument na potrzeby rozmowy, nie uznając go tym samym za rozstrzygający.C2 · #3679
• Moje zastrzeżenie dotyczy stopnia pewności, z jakim formułujesz tezę, a nie samej możliwości, że jest trafna.C2 · #3680
• Nagromadzenie pytań retorycznych tworzy wrażenie oczywistości, choć żadne z nich samo w sobie nie dostarcza dowodu.C2 · #3681
• Sformułowanie o rzekomym wspólnym interesie zaciera różnicę między korzyścią jednej strony a korzyścią wszystkich.C2 · #3682
• Jeśli przeciwstawiamy wyłącznie dwie skrajności, możemy stworzyć pozór wyboru tam, gdzie istnieje więcej możliwości.C2 · #3683
• Odwołanie do wspólnych wartości może otworzyć rozmowę, lecz nie powinno zwalniać z uzasadnienia konkretnej decyzji.C2 · #3684
• Powtórzenie tego samego zarzutu w różnych słowach wzmacnia jego wyrazistość, niekoniecznie jego wiarygodność.C2 · #3685
• Brak wzmianki w zachowanych listach nie pozwala rozstrzygnąć, czy wydarzenie nie miało miejsca, czy po prostu o nim nie napisano.C2 · #3686
• Późniejsza adnotacja może porządkować materiał, ale nie wolno bez wyjaśnienia traktować jej jako części pierwotnego świadectwa.C2 · #3687
• Im bardziej szczegółowa rekonstrukcja, tym wyraźniej trzeba oddzielić ustalenia źródłowe od uzupełnień interpretatora.C2 · #3688
• Dwie relacje nie stanowią niezależnego potwierdzenia, jeżeli obie opierają się na tym samym wcześniejszym przekazie.C2 · #3689
• Możemy wskazać najbardziej prawdopodobny przebieg zdarzeń, nie zamieniając tej rekonstrukcji w pewnik.C2 · #3690
• Wybrano go na kozła ofiarnego, choć decyzja, za którą go obwiniano, zapadła bez jego udziału.C2 · #3691
• To zwycięstwo okazało się pyrrusowe: osiągnęliśmy cel, ale utraciliśmy współpracowników potrzebnych do dalszych działań.C2 · #3692
• Nie rozcinajmy tego węzła gordyjskiego decyzją, która uprości sytuację kosztem pominięcia istotnych zobowiązań.C2 · #3693
• Ta drobna z pozoru uwaga uruchomiła lawinę zastrzeżeń, których rozmówcy wcześniej nie zgłaszali.C2 · #3694
• Próba przypodobania się obu stronom pozostawiła go między młotem a kowadłem, bez rozwiązania akceptowalnego dla którejkolwiek.C2 · #3695
• Dopóki każde z nas inaczej rozumie słowo „sprawiedliwość”, pozorna zgoda na wspólną zasadę może maskować zasadniczy spór.C2 · #3696
• Uznanie czyjegoś doświadczenia za istotne nie wymaga przyjęcia każdej interpretacji, którą ta osoba z niego wyprowadza.C2 · #3697
• Zamiast szukać formuły, pod którą każdy podpisze się z innych powodów, spróbujmy nazwać rzeczywisty obszar porozumienia.C2 · #3698
• Pytanie o to, co skłoniłoby rozmówcę do zmiany zdania, może ujawnić więcej niż kolejna próba obalenia jego argumentu.C2 · #3699
• Rozmowa nie musi zakończyć się zgodą, aby pozwolić obu stronom lepiej zrozumieć, w czym rzeczywiście się różnią.C2 · #3700
• Dzisiejsze rozumienie tamtej decyzji nie musi odpowiadać temu, co jej uczestnicy rozumieli w chwili jej podejmowania.C2 · #3776
• Pewność, z jaką opowiadamy wspomnienie, nie przesądza o dokładności wszystkich zawartych w nim szczegółów.C2 · #3777
• Nie wiemy, czy zmiana tonu relacji wynika z nowych informacji, czy z odmiennej oceny tych samych zdarzeń.C2 · #3778
• Retrospektywne uporządkowanie opowieści może nadawać przypadkowym zdarzeniom spójność, której nie dostrzegano wówczas.C2 · #3779
• Oddzielmy to, co narrator wtedy przewidywał, od tego, co po latach przedstawia jako oczywiste.C2 · #3780
• Przejście z cytatu do omówienia wymaga sygnału, który pozwoli czytelnikowi rozpoznać zmianę odpowiedzialności za słowa.C2 · #3781
• Czasownik „przyznał” sugeruje więcej niż neutralne „powiedział”, dlatego jego użycie wymaga uzasadnienia w kontekście.C2 · #3782
• W mowie pozornie zależnej głos narratora może splatać się z perspektywą postaci bez wyraźnego wprowadzenia cytatu.C2 · #3783
• Zestawienie dwóch wypowiedzi może sugerować polemikę, nawet jeśli pierwotnie powstały one w innych okolicznościach.C2 · #3784
• Nie każda zmiana osoby gramatycznej zachowuje dystans między autorem tekstu a przytaczanym stanowiskiem.C2 · #3785
• Uprzejme odroczenie odpowiedzi może służyć namysłowi albo unikaniu odmowy; bez dalszego kontekstu nie rozstrzygniemy intencji.C2 · #3786
• Wypowiedź, która brzmi jak rada, może zostać odebrana jako polecenie, jeżeli pada z ust osoby decydującej o dalszej współpracy.C2 · #3787
• Podziękowanie za propozycję nie zawsze oznacza jej przyjęcie; może być jedynie uprzejmym wstępem do zastrzeżenia.C2 · #3788
• Sprostowanie faktu i zakwestionowanie kompetencji rozmówcy to różne działania, choć nieostrożny ton może zatrzeć tę granicę.C2 · #3789
• Powstrzymanie się od komentarza bywa sposobem pozostawienia przestrzeni innym, niekoniecznie oznaką braku własnego zdania.C2 · #3790
• Metafora rusztowania podkreśla tymczasowy charakter wsparcia, lecz nie rozstrzyga, kiedy można je bezpiecznie wycofać.C2 · #3791
• Opisując kryteria jako sito, sugerujemy odsiewanie, ale musimy nadal wyjaśnić, co ma przez nie przejść.C2 · #3792
• Porównanie narratora do soczewki pomaga opisać wybór perspektywy, nie oznacza jednak biernego kopiowania rzeczywistości.C2 · #3793
• Obraz zamkniętych drzwi może wyrażać poczucie wykluczenia, choć sam nie wyjaśnia, kto i na jakiej podstawie ograniczył dostęp.C2 · #3794
• Metafora nadaje opisowi wyrazistość, lecz jej sugestywność nie zwalnia nas z określenia, gdzie porównanie przestaje działać.C2 · #3795
• Piętą achillesową tego planu jest zależność od jednej osoby, której nie ma kto zastąpić.C2 · #3796
• Groźba utraty sali wisi nad nami jak miecz Damoklesa, dopóki nie uzgodnimy warunków dalszego korzystania.C2 · #3797
• Uporządkowanie tej stajni Augiasza wymaga nie tylko przeniesienia plików, ale również wyjaśnienia, które wersje nadal obowiązują.C2 · #3798
• Poprawianie dokumentu stało się syzyfową pracą, bo każda nowa wersja przywracała błędy usunięte z poprzedniej.C2 · #3799
• Ten projekt jest beczką bez dna, jeśli każde ukończone zadanie prowadzi do kolejnych żądań bez uzgodnionego końca.C2 · #3800
• Płynność przekładu może maskować zmianę tonu, dlatego naturalność nie powinna być jedynym kryterium oceny.C2 · #3876
• Zachowanie niezwykłego szyku ma sens, jeżeli w oryginale pełni on rozpoznawalną funkcję, a nie wynika z przypadku.C2 · #3877
• Przekład, który dopowiada każdą aluzję, może ułatwiać zrozumienie kosztem odebrania czytelnikowi pracy interpretacyjnej.C2 · #3878
• Nie traktujmy różnicy długości zdań jako błędu, dopóki nie sprawdzimy jej wpływu na rytm i sens wypowiedzi.C2 · #3879
• Ocena pojedynczego rozwiązania wymaga uwzględnienia strategii przekładu, choć sama spójność strategii nie usprawiedliwia utraty znaczenia.C2 · #3880
• Puenta działa dzięki nagłej zmianie oczekiwań, więc jej wcześniejsze wyjaśnienie osłabiłoby efekt.C2 · #3881
• Komizm tej sceny wynika z rozbieżności między uroczystym stylem a błahym przedmiotem rozmowy.C2 · #3882
• Żart może przedstawiać postać jako śmieszną, nie zachęcając odbiorcy do lekceważenia jej cierpienia.C2 · #3883
• Bez znajomości wcześniejszej sceny powtórzona kwestia brzmi zwyczajnie, choć dla uważnego widza stanowi powrót do dawnego nieporozumienia.C2 · #3884
• To, że odbiorca rozpoznaje konstrukcję dowcipu, nie przesądza, że uzna go za zabawny.C2 · #3885
• Przejście na bardziej swobodny ton może zmniejszać dystans, ale bez wzajemnej zgody bywa odbierane jako naruszenie granic.C2 · #3886
• Oficjalna forma wypowiedzi nie musi wyrażać chłodu; może sygnalizować dbałość o rolę pełnioną w danej sytuacji.C2 · #3887
• Użycie żargonu może budować poczucie wspólnoty w grupie, a równocześnie utrudniać udział osobom spoza niej.C2 · #3888
• Nie przypisujmy rozmówcy protekcjonalnego tonu wyłącznie na podstawie zdrobnień; ich znaczenie zależy od relacji i kontekstu.C2 · #3889
• Zachowanie profesjonalnego tonu nie wymaga usunięcia wszelkich oznak życzliwości z wypowiedzi.C2 · #3890
• Analogia jest użyteczna wtedy, gdy podobieństwo dotyczy cechy istotnej dla wniosku, a nie tylko łatwo zauważalnego szczegółu.C2 · #3891
• Porównanie może wskazać możliwy problem, lecz nie dowodzi, że jego skutki będą identyczne w obu sytuacjach.C2 · #3892
• Jeśli odrzucamy analogię, wyjaśnijmy, która różnica podważa rozumowanie, zamiast wyliczać dowolne niepodobieństwa.C2 · #3893
• Sama znajomość porównywanego przykładu może czynić argument przekonującym, choć jego trafność wymaga osobnej oceny.C2 · #3894
• Możemy wykorzystać analogię do sformułowania pytania, nie traktując jej od razu jako gotowej odpowiedzi.C2 · #3895
• To wydanie jest białym krukiem: znalezienie kompletnego egzemplarza wymaga cierpliwości i odrobiny szczęścia.C2 · #3896
• Pozornie niewinna poprawka okazała się koniem trojańskim, wprowadzając zobowiązania, o których wcześniej nie rozmawiano.C2 · #3897
• Chcemy, żeby wilk był syty i owca cała, choć przy sprzecznych oczekiwaniach musimy w końcu nazwać konieczne ustępstwa.C2 · #3898
• Nazwanie tego recitalu łabędzim śpiewem sugeruje pożegnanie ze sceną, nie tylko wyjątkowo udany występ.C2 · #3899
• Nie chcę oceniać tej inicjatywy z wieży z kości słoniowej, bez rozmowy z ludźmi, którzy będą z niej korzystać.C2 · #3900
• Przemilczenie może kierować uwagę na to, czego postać nie potrafi powiedzieć, zamiast po prostu usuwać informację.C2 · #3976
• Niedopowiedziane zakończenie nie musi oznaczać braku rozwiązania; może przenosić jego rozpoznanie na czytelnika.C2 · #3977
• Zanim uznamy lukę za błąd konstrukcyjny, sprawdźmy, czy tekst nie sygnalizuje jej celowo innymi środkami.C2 · #3978
• Brak komentarza narratora może pozostawiać ocenę odbiorcy, nie dowodzi jednak obojętności wobec przedstawionego zdarzenia.C2 · #3979
• To powracające przemilczenie nabiera znaczenia w zestawieniu z tym, co bohater mówi bez wahania.C2 · #3980
• Brak jednowyrazowego odpowiednika nie oznacza, że danego doświadczenia nie można opisać w innym języku.C2 · #3981
• Wybór słowa o szerszym znaczeniu może ułatwić lekturę, ale zatrzeć rozróżnienie ważne dla całego fragmentu.C2 · #3982
• Wyjaśnienie kulturowego odniesienia powinno pomagać w odczytaniu sceny, nie zastępować jej osobnym wykładem.C2 · #3983
• Zachowanie brzmienia obcego słowa nie gwarantuje zachowania skojarzeń, które wywołuje ono u odbiorców oryginału.C2 · #3984
• Opisowa parafraza może zachować intencję wypowiedzi, choć utraci zwięzłość i rytm jednego wyrażenia.C2 · #3985
• Spójna opowieść o przyczynach może pomijać przypadek, chociaż to właśnie nieplanowane zdarzenie zmieniło bieg sytuacji.C2 · #3986
• Nie utożsamiajmy wskazania momentu zwrotnego z wyjaśnieniem wszystkich warunków, które umożliwiły zmianę.C2 · #3987
• Przedstawienie wyniku jako nieuchronnego może ukrywać wybory, które wówczas pozostawały rzeczywiście otwarte.C2 · #3988
• Jedna decyzja może być punktem zapalnym, nie będąc jedyną przyczyną narastającego konfliktu.C2 · #3989
• Wyjaśnienie, dlaczego coś się wydarzyło, nie musi zarazem usprawiedliwiać sposobu, w jaki do tego doszło.C2 · #3990
• Z jednego nieudanego spotkania nie wyprowadzajmy oceny całej relacji, chyba że potrafimy wskazać powtarzający się wzorzec.C2 · #3991
• Sformułowanie „zawsze tak robisz” zamienia opis konkretnej sytuacji w ogólny zarzut, który wymaga szerszego uzasadnienia.C2 · #3992
• Możemy nazwać skutek czyjegoś zachowania bez twierdzenia, że znamy wszystkie motywy tej osoby.C2 · #3993
• Oddzielenie obserwacji od interpretacji pozwala rozmówcy zakwestionować wniosek bez zaprzeczania samemu zdarzeniu.C2 · #3994
• Złagodzenie tonu nie powinno zacierać tego, o jaką konkretną zmianę prosimy.C2 · #3995
• Nie warto kruszyć kopii o jeden przymiotnik, jeśli zasadnicza różnica zdań dotyczy całego wniosku.C2 · #3996
• Bohater opisuje swój układ jako pakt z diabłem, ponieważ osiągnął cel kosztem utraty prawa do własnych decyzji.C2 · #3997
• Kropla drąży skałę: kolejne spokojne wyjaśnienia mogą przynieść więcej niż jeden gwałtowny spór.C2 · #3998
• Ta obietnica brzmi jak budowanie zamków na lodzie, dopóki nie wiemy, kto ma zapewnić potrzebne zasoby.C2 · #3999
• Wygląda na to, że rozmawiamy jak głuchy ze ślepym: każde z nas odpowiada na inne pytanie.C2 · #4000