Zwroty i ćwiczenia

Poznaj przydatny zwrot w kontekście, posłuchaj wymowy i przećwicz wypowiedź.

• Późniejsza wiedza narratora przenika opis dawnej sceny, lecz nie należy przypisywać jej bohaterowi w chwili, gdy scena się rozgrywała.C2 · #4051
• Przeskok w czasie nie tyle wyjaśnia zmianę relacji, ile zmusza czytelnika do jej odtworzenia z rozproszonych wskazówek.C2 · #4052
• To, co z perspektywy finału wydaje się zapowiedzią katastrofy, w pierwotnej scenie mogło być dla postaci zdarzeniem zupełnie błahym.C2 · #4053
• Powrót do tego samego wspomnienia zmienia jego ocenę, niekoniecznie zaś sam zestaw zdarzeń, do których narrator się odwołuje.C2 · #4054
• Nie rozstrzygając, czy narrator świadomie przemilcza szczegóły, możemy wskazać, jak kolejność ujawniania informacji wpływa na nasz osąd postaci.C2 · #4055
• Pytanie brzmi jak zaproszenie do namysłu, ale w tym kontekście zakłada odpowiedź, której rozmówca nie może odrzucić bez podważenia wspólnej przesłanki.C2 · #4056
• Pozorna pochwała staje się uszczypliwością dopiero w zestawieniu z poprzednią uwagą; samo zdanie nie przesądza o ironicznej intencji.C2 · #4057
• Jeśli odczytamy tę odpowiedź dosłownie, przeoczymy fakt, że powtarza ona słowa rozmówcy po to, by zakwestionować ich trafność.C2 · #4058
• Siła tej riposty wynika nie z obraźliwego słownictwa, lecz z ostentacyjnie uprzejmego przyjęcia twierdzenia, które reszta sceny podważa.C2 · #4059
• Nie każda przesadna uprzejmość jest sarkazmem; takie odczytanie wymaga wskazania napięcia między brzmieniem wypowiedzi a sytuacją.C2 · #4060
• Definicja robocza służy temu wywodowi, nie rości sobie jednak prawa do wyczerpania wszystkich sposobów użycia pojęcia poza nim.C2 · #4061
• Przykład graniczny nie obala definicji automatycznie, lecz ujawnia miejsce, w którym trzeba uzasadnić przyjęte kryterium rozróżnienia.C2 · #4062
• Jeżeli w połowie wywodu zmieniamy znaczenie kluczowego terminu, pozorna zgodność wniosków może wynikać wyłącznie z tej niezauważonej zmiany.C2 · #4063
• Węższe ujęcie czyni porównanie bardziej precyzyjnym, o ile nie usuwa właśnie tych przypadków, dla których postawiliśmy pierwotne pytanie.C2 · #4064
• Zamiast rozstrzygać spór samą etykietą, wyjaśnijmy, jakie cechy danego przykładu przemawiają za zaliczeniem go do tej kategorii.C2 · #4065
• Ujednolicenie sposobu mówienia postaci wygładza dialog, ale zarazem może zatrzeć różnicę między ich pozycjami społecznymi i nastawieniem do rozmowy.C2 · #4066
• Nie trzeba naśladować każdego regionalizmu, aby zachować w przekładzie dystans między oficjalnym tonem jednej postaci a swobodą drugiej.C2 · #4067
• Pozostawiona bez korekty niezręczność może być cechą głosu bohatera, dlatego jej usunięcie wymaga czegoś więcej niż uznania zdania za mało eleganckie.C2 · #4068
• Gdy narrator przejmuje słownictwo postaci, przekład powinien uwzględnić tę zmianę, nie przypisując automatycznie jej ocen samemu autorowi.C2 · #4069
• Spójność przekładu nie polega tu na identycznym rejestrze wszystkich wypowiedzi, lecz na konsekwentnym zachowaniu różnic, które organizują dialog.C2 · #4070
• Patrzenie przez różowe okulary pozwala bohaterce znosić codzienne trudności, lecz utrudnia jej dostrzeżenie, że dawny układ przestał działać.C2 · #4071
• To pojednanie jest mieczem obosiecznym: kończy otwarty spór, a zarazem utrwala zależność, od której bohater próbował się uwolnić.C2 · #4072
• Zarzut o dekoracje staje się zasłoną dymną, gdy odciąga uwagę od nieustalonego podziału odpowiedzialności za całe wydarzenie.C2 · #4073
• Ta uwaga była kroplą, która przelała czarę, nie zaś jedyną przyczyną zakończenia współpracy już wcześniej naznaczonej wzajemną nieufnością.C2 · #4074
• Prośba o jeden wyjątek otworzyła puszkę Pandory: rozmowa ujawniła wiele dawnych pretensji, których początkowo nikt nie zamierzał poruszać.C2 · #4075
• Jej zaproszenie brzmi serdecznie, lecz dopisek o tym, jak wcześnie wstaje, subtelnie wyznacza granicę naszej wizyty.C2 · #4126
• Gdy po trzeciej dokładce mówi, że z pewnością nie jesteś głodny, troska zaczyna niebezpiecznie przypominać przytyk.C2 · #4127
• Nie musisz uzasadniać odmowy tak szczegółowo, by uprzejma odpowiedź zamieniła się w zaproszenie do negocjowania twoich powodów.C2 · #4128
• Nazwanie gościa bezproblemowym bywa komplementem, ale może też zdradzać oczekiwanie, że nie wyrazi żadnej potrzeby.C2 · #4129
• Przyjmę tę uwagę jako żart, choć byłoby mi łatwiej, gdybyś nie powtarzał jej przy każdym spotkaniu.C2 · #4130
• W tym liście deklaracja bezinteresowności poprzedza prośbę o przysługę, co każe ostrożniej odczytać zapewnienia autora.C2 · #4131
• Zmiana formy zwracania się do adresata może sygnalizować dystans, lecz bez innych przesłanek nie nazwałbym jej zerwaniem relacji.C2 · #4132
• Uprzejmy ton odpowiedzi nie wyklucza odmowy; właśnie dzięki niemu odmowa może pozostać niewypowiedziana wprost.C2 · #4133
• Czytając tylko zachowane listy jednej strony, łatwo przypisać drugiej milczenie, którego dokumenty wcale nie potwierdzają.C2 · #4134
• To zdanie jednocześnie podtrzymuje zażyłość i przypomina o długu, dlatego jego ciepła nie odczytywałbym jako bezwarunkowego.C2 · #4135
• Oszczędna scenografia nie tyle usuwa kontekst społeczny, ile zmusza widza do odtworzenia go z gestów i przemilczeń.C2 · #4136
• Powtórzenie tej samej kwestii po zmianie światła sprawia, że obietnica zaczyna brzmieć jak ostrzeżenie.C2 · #4137
• Nie utożsamiałbym dyskomfortu widowni z porażką inscenizacji, skoro właśnie wygodę obserwatora spektakl podaje w wątpliwość.C2 · #4138
• Kostium sugeruje rangę postaci, lecz sposób, w jaki aktorka go nosi, podważa pewność tej hierarchii.C2 · #4139
• Finał nie rozwiązuje konfliktu, lecz zmienia pytanie z tego, kto zawinił, na to, kto nadal ponosi konsekwencje.C2 · #4140
• Przeprosiny tracą wiarygodność, gdy uznanie szkody natychmiast ustępuje miejsca wyliczaniu trudności sprawcy.C2 · #4141
• Wyjaśnienie intencji może uzupełnić przeprosiny, ale nie powinno uzależniać ich ważności od tego, czy odbiorca te intencje zaakceptuje.C2 · #4142
• Nie oczekujmy od poszkodowanej osoby natychmiastowego pojednania tylko dlatego, że publicznie przyznaliśmy się do błędu.C2 · #4143
• Formuła o przykrości z powodu czyichś uczuć może ominąć sedno: odpowiedzialność za działanie, które te uczucia wywołało.C2 · #4144
• Obietnica naprawienia szkody brzmi konkretnie dopiero wtedy, gdy wiadomo, kto, co i w jakim terminie zrobi.C2 · #4145
• Nie dolewajmy oliwy do ognia, nazywając ich zastrzeżenia fanaberią tuż przed próbą porozumienia.C2 · #4146
• Ta propozycja pozwala obu stronom zachować twarz, choć żadna nie dostaje wszystkiego, o co zabiegała.C2 · #4147
• Spór o kolejność nazwisk stał się kością niezgody, mimo że zasadniczy zakres współpracy dawno uzgodniono.C2 · #4148
• Zwycięstwo okupione utratą zaufania może się okazać pyrrusowe, jeśli następna umowa znów wymaga tych samych partnerów.C2 · #4149
• Nie stawiajmy sprawy na ostrzu noża, skoro pozostał jeden szczegół, który można wyjaśnić bez ultimatum.C2 · #4150
• Mogę przyjąć, że chciałeś dobrze, nie przyjmując zarazem twojego opisu tego, co się wydarzyło.C2 · #4201
• Nie proszę cię o wycofanie opinii, lecz o pozostawienie miejsca dla doświadczenia, które do niej nie pasuje.C2 · #4202
• Doceniam twoją szczerość, choć sam sposób jej podania sprawił, że trudniej mi odnieść się do sedna uwagi.C2 · #4203
• Być może zgadzamy się co do faktów, a spieramy wyłącznie o to, ile odpowiedzialności z nich wynika.C2 · #4204
• Jeśli mam odpowiedzieć bez udawania zgody, potrzebuję chwili, żeby oddzielić własne rozczarowanie od oceny twojego pomysłu.C2 · #4205
• Nieobecność dowodu sprzeciwu nie czyni zgody domyślnym faktem, który druga strona musi następnie obalić.C2 · #4206
• Jeśli wyjątek podważa ich regułę, powinien podważać również naszą; inaczej różnica tkwi w lojalności, nie w kryterium.C2 · #4207
• Żądanie absolutnej pewności od jednej hipotezy przy akceptowaniu luźnych przesłanek dla drugiej przesądza wynik, zanim zacznie się rozmowa.C2 · #4208
• To, że scenariusz można sobie wyobrazić, nie wystarcza, by obciążyć rozmówcę obowiązkiem wykazania, że nigdy się nie zdarzyło.C2 · #4209
• Nie odrzucam tej wersji dlatego, że jest niewygodna, lecz dlatego, że jej szczegóły pozostają odporne na każde możliwe sprawdzenie.C2 · #4210
• Życzliwość tekstu wspomnieniowego nie wymaga wygładzenia biografii do tego stopnia, by opisywana osoba przestała przypominać człowieka.C2 · #4211
• Wolałbym jeden konkretny gest przywołany z pamięci niż serię pochwał, które równie dobrze pasowałyby do każdej innej osoby.C2 · #4212
• Ten fragment mówi więcej o naszym pragnieniu pojednania niż o relacji, którą rzeczywiście udało się odbudować.C2 · #4213
• Nie zamieniajmy cudzych wspomnień w zgodny chór, jeśli ich wartość polega również na tym, że nie składają się w jeden portret.C2 · #4214
• Zakończenie może przynieść poczucie domknięcia autorowi, nie udając zarazem, że zamknęło wszystkie sprawy pozostawione przez bohatera.C2 · #4215
• Cytat przejęty z reklamy zachowuje jej rytm, ale w tym dialogu zmienia się z obietnicy w komentarz do niespełnionych oczekiwań.C2 · #4216
• Parodia jest czytelna dla osób znających wzorzec; dla pozostałych ten sam fragment może brzmieć jak zupełnie poważna deklaracja.C2 · #4217
• Nagła urzędowa fraza w intymnej rozmowie nie musi oznaczać braku uczuć; może być próbą ochrony przed ich ujawnieniem.C2 · #4218
• W tym dialogu powtórzenie cudzego określenia działa jak odmowa przyjęcia jego ram, choć na powierzchni brzmi jak zgoda.C2 · #4219
• Jeśli usuniemy z przekładu niezręczność tej wypowiedzi, możemy wygładzić właśnie tę cechę, która zdradza niepewność postaci.C2 · #4220
• Znając wynik, łatwo uznać dawny sygnał za oczywistą zapowiedź, choć wówczas konkurował z wieloma sprzecznymi przesłankami.C2 · #4221
• Zły rezultat nie dowodzi sam w sobie lekkomyślności, tak jak pomyślny nie zamienia ryzykownej decyzji w rozsądną.C2 · #4222
• Oceniłbym tę decyzję na podstawie dostępnych wtedy informacji, a późniejszą wiedzę wykorzystał do poprawy procedury, nie do przypisywania dawnej pewności.C2 · #4223
• Nie wystarczy wskazać pominiętą możliwość; trzeba jeszcze wyjaśnić, dlaczego jej znaczenie dało się rozpoznać przed poznaniem wyniku.C2 · #4224
• To, co dziś wygląda na prostą alternatywę, mogło wtedy wymagać zasobów, których decydenci nie mieli do dyspozycji.C2 · #4225
• Narrator może trafnie relacjonować przebieg zdarzeń, a zarazem mylić się co do pobudek, które przypisuje pozostałym postaciom.C2 · #4276
• Luka w opowieści nie jest jeszcze dowodem kłamstwa; może wyznaczać granicę pamięci, uwagi albo gotowości do mówienia.C2 · #4277
• Szczegół przytoczony mimochodem podważa pewność narratora właśnie dlatego, że on sam nie dostrzega jego znaczenia.C2 · #4278
• Współczucie dla postaci nie zobowiązuje czytelnika do uznania jej wersji za jedyną możliwą interpretację.C2 · #4279
• Zwracając się do czytelnika jak do dawnego znajomego, narrator wytwarza bliskość, która może uprzedzać ocenę jego relacji.C2 · #4280
• Dziękuję za uznanie, choć wolałbym nie przedstawiać wspólnego wyniku jako dowodu mojej osobistej wyjątkowości.C2 · #4281
• Doceniam komplement, ale porównanie z poprzednią osobą stawia mnie w roli sędziego pracy, której nie znam.C2 · #4282
• Miło mi, że efekt wydaje się swobodny; nie chciałbym jednak, żeby ta swoboda przesłoniła pracę osób, które go przygotowały.C2 · #4283
• Mogę przyjąć pochwałę za ten projekt, nie obiecując zarazem, że każdy kolejny uda się w identycznych warunkach.C2 · #4284
• Twoje zaufanie jest dla mnie ważne, lecz etykieta osoby, która zawsze sobie radzi, utrudnia później zwyczajne poproszenie o pomoc.C2 · #4285
• Niespełnienie deklarowanego zamiaru jest istotne dla oceny dzieła, ale nie wyczerpuje pytania o wartość tego, co faktycznie powstało.C2 · #4286
• Nowość formy może przyciągnąć uwagę bez pogłębienia doświadczenia; kryterium zainteresowania nie powinno więc automatycznie zastępować kryterium wartości.C2 · #4287
• Jeśli za zaletę uznajemy niedopowiedzenie, nie możemy bez wyjaśnienia potępiać podobnej powściągliwości w innym fragmencie.C2 · #4288
• Moje znudzenie jest uczciwym opisem reakcji, lecz samo nie dowodzi, że powolne tempo nie pełni żadnej funkcji.C2 · #4289
• Dzieło może wykorzystywać rozpoznawalną konwencję bez jej bezrefleksyjnego powielania; trzeba wskazać, co robi z nią w konkretnym miejscu.C2 · #4290
• Mogę potwierdzić jakość wspólnych realizacji, ale nie chcę sugerować bezpośredniej wiedzy o zadaniach, przy których nie współpracowaliśmy.C2 · #4291
• Pochwała sumienności nie powinna mimowolnie brzmieć jak zastępcza odpowiedź na pytanie o samodzielność.C2 · #4292
• Jeśli zawężam rekomendację do określonej roli, dopowiem powód tego zakresu, aby ograniczenie nie wyglądało na ukryte zastrzeżenie.C2 · #4293
• Przymiotniki nabiorą wiarygodności dopiero przy przykładzie, który pokazuje, jak dana osoba postąpiła, gdy plan przestał działać.C2 · #4294
• Nie podpiszę oceny, której pewność wynika wyłącznie z oczekiwanego tonu listu, a nie z mojej znajomości pracy tej osoby.C2 · #4295
• Tytuł w formie pytania nie jest neutralny, jeśli już samo pytanie zakłada istnienie zjawiska, którego tekst dopiero ma dowieść.C2 · #4296
• Obietnica rozstrzygnięcia w nagłówku może zamienić ostrożną analizę w pozornie niedotrzymaną deklarację.C2 · #4297
• Zapożyczona urzędowa formuła nadaje tytułowi pozór instytucjonalnego głosu, choć tekst pozostaje osobistą wypowiedzią.C2 · #4298
• Dopisek po dwukropku nie tylko precyzuje temat; może też odwrócić oczekiwanie wytworzone przez pierwszą część tytułu.C2 · #4299
• Trafny tytuł nie musi streszczać wniosku, ale powinien pozostawać uczciwy wobec zakresu pytania, na które tekst rzeczywiście odpowiada.C2 · #4300